[Raika]

1 Tolerancja według mnie to jak u większości akceptowanie innych ich sposobu zachowania wyglądu czy stylu dla mnie to cos takiego ze kazdy jest rowny sobie i nie ma gorszych

2. Czy jestem tolerancyjna ? Trudno powiedzieć ponieważ niby wiekszosc uwaza się za tolerancyjnych (przynajmniej u mnie w szkole) a jak ktos przyjdzie inaczej ubrany lub ma inne zainteresowania to jest obgadany od gory do dołu... Ja czasem tez tak się zachowuje nie mam pojęciadlaczego ale tak jest... więc nie moge powiedzieć że jestem do konca tolerancyjna

3. Ja nie toleruje morderst dla mnie powinno byc tak ze jezeli ktos kogos zabil powinien zostac skazany na kare smierci... nie toleruje napewno gwałtu szczególnie gdy mężczyżna zgwałci kobiete a pozniej jest puszczony wolno bo "ona go sprowokowała" nie mogę zaakceptować też pedofilii ponieważ jak można wykorzystywać dzieci? to jest po prostu chore

4. Jak dla mnie tolerancja religijna nie istnieje ponieważ sama jestem nie wierząca i nadal niektórzy wytykaja mnie palcami a to naprawdę boli... Chociaż są ludzie którzy potrafią to zaakceptować więc może gdzieś tam istnieje... natomiast w moi otoczeniu jej nie ma...

[Dorcia]

Co sądzicie o ludziach, którzy powiedzmy "wyróżniają się z tłumu"? O metalach - ludziach kojarzących się z czarnymi ciuchami i łańcuchami, punkach - kojarzonych z olbrzymimi irokezami, kibolami, emo - wiecznie skrzywdzonych przez los z bliznami na rękach, łysymi skinami, czy chociażby żulami, którzy chodzą od krawężnika do krawężnika, kopią w każdy śmietnik i podpierają się na ukochanym składaku. No i oczywiście nie można zapomnieć o blokersach, którzy zapuszczają ulubione nuty w wypasionej komóry. Jednym słowem co sądzicie o ludziach, których typowa moherowa babcia ominęła by szerokim łukiem? Unikacie, czy nie boicie się wejść w ich pole rażenia? Osobiście uważam, że nie należy oceniać ludzi po pozorach, chociaż niekiedy widok grupki gości z kijami bejsbolowymi i kastetami może skutecznie wystraszyć. Niektórym można nie podpaść niczym konkretnym, a mimo to nieźle oberwać. Osobiście boję się Romów, których duże skupisko jest w moich okolicach. Już wiele razy zdarzało mi się zwiewać przed nimi ile sił w nogach. Nieprzyjemnie też było kiedy z grupą znajomych wpadliśmy na kibiców Wisły Puławy... Było też kiepsko kiedy nie spodobałam się dziewczynom z pobliskiego osiedla. Tak, tak wystarczyło, że na nie zerknęłam i już posypały się groźby. Tak więc doświadczenie nauczyło mnie, by od niektórych ludzi wyjątkowo specyficznych trzymać się na dystans bo można źle skończyć.

[Hiroe]

Jestem tolerancyjna dla ludzi, którzy mi nie zagrażają, np. takie emo. Żyje sobie i nic mi nie robi? To niech sobie żyje^^ Co prawda wkurza mnie, to ich użalanie się nad sobą &quot;jestem taki samotny, nikt mnie nie rozumie&quot; ale ostatecznie nie wszyscy emo tacy są. Co do np. metali- też nic do nich nie mam, tym bardziej, że ja też lubię taką muzykę. Denerwuje mnie tylko ten stereotyp, że każdy kto słucha tej muzyki musi nosić koszulki z nazwami zespołów, np. z Metallicą, paski z ćwiekami, glany itp. Ja słucham ale wcale tak nie wyglądam! Kolejną grupą ludzi są Romowie, do których również absolutnie nic nie mam, w mojej miejscowości jest ich sporo, nie zdarzało mi się omijać ich szerokim łukiem. Co innego, jakbym późną porą zobaczyła jakiegoś typka z kapturem na głowie i kijem w ręku. Podejrzewam, że zaczęłabym się strasznie bać. To raczej na tyle. Na świecie muszą być jacyś &quot;inni&quot;, żeby było ciekawiej <!-- s;) --><img src="{SMILIES_PATH}/wink.png" alt=";)" title="Emota" /><!-- s;) -->

[Grochu]

Tolerancja, czym jest? To po prostu akceptowanie innej osoby, rzeczy czy sytuacji. Czasami może iść w parze z próbą zrozumienia, ale nie musi. To, że coś/kogoś tolerujemy nie odbiera nam prawa do krytyki. Wbrew temu co się powszechnie mówi w mediach i nie tylko, tolerancja to nie głaskanie po główce i akceptowanie wszystkiego. W ten sposób popadniemy w paranoje, bo w końcu dojdzie do tego, że jakakolwiek krytyka zostanie uznana za przejaw nietolerancji i agresji na tle homofobii, rasizmu, etc. A co, gdy taki "biedny, nietolerowany" zwyczajnie manipuluje otoczeniem pod pozorem akceptacji? Weźmy na przykład religię. Jeśli ktoś jest odmiennego wyznania i je kultywuje, ok. Problem zaczyna się, gdy zaczyna do tego, choćby delikatnie przekonywać otoczenie, czy czerpać profity ze swojej odmienności. Wtedy powinna wkroczyć konstruktywna krytyka, bądź perswazja. Oczywiście bez agresji. Ostrzejsze metody powinny wejść do gry w miarę natarczywości delikwenta.
Czy jestem tolerancyjny? Często słyszę, że nie bo bardzo często zdarza mi się krytykować i negować innych. Dla mnie to jednak bardziej konfrontacja poglądów, niż atak. Zawsze uważałem, że wolność jednej osoby kończy się tam, gdzie zaczyna wolność drugiej, oraz że jeśli ktoś chce akceptacji własnego zdania, sam musi akceptować zdanie innych - nawet odmienne. We własnym mniemaniu jestem tolerancyjny w zasadzie dla wszystkiego, poza hipokryzją, obłudą i egoizmem. Nigdy nie odtrącam nikogo za wygląd, czy przekonania, jednak "tolerancja" nie odbiera mi prawa do powiedzenia, że się z kimś nie zgadzam. To, czy określona osoba sama wykaże się tolerancją i zaakceptuje odmienny pogląd, czy nie to już jej sprawa.

pzdr.